I’m writing this post in Dutch for once, to talk about Dutch poetry!
Hoi!
Het was deze week Poëzieweek. Op Gedichtendag leek het me wel leuk om heel snel een gedicht te schrijven en te posten op Twitter. Dat beviel me zo goed dat ik het de hele week volgehouden heb! Het was leuk om weer wat meer verbinding te voelen met het Nederlands en door mezelf te beloven dat ik de gedichten snel en ongepolijst zou posten, bleef ik er ook niet eindeloos over dibben. Een gedicht aan iemand tonen voelt veel meer als loslaten dan een verhaal, omdat de interpretatie nog zoveel vrijer is. We gaan mij dus allemaal heel dapper vinden omdat ik ze hier toch kom tonen! Hier is het resultaat van een week vol poëzie.
Dag 1 (Gedichtendag)
Ik wil ergens heen
een punt maken
duidelijk zijn
Ik wil ergens heen
om nieuwe dingen te ontdekken
de horizon verkennen
Het avontuur opzoeken
zodat iedereen wijst van “Kijk,
díé heeft er niet omheen gedanst.”
Maar ik blijf thuis.
Waar ik naartoe werk
is geen helder reisdoel.
Dag 2 (27/01/23)
Koekjes met de post uit Amerika –
Dat leek ons wat onpraktisch.
Vriendschap was een veel mooiere beloning
Gesprekken over gebak en chocola
Ervaringen met queerness en neurodivergentie.
Vorige week wist ik nog niet dat je bestond
Vandaag maak ik jouw pindarotsjes.
Het schermpje op het keukenblok straalt
Je gezicht een goedkeurend kunstwerk
Van postpakketjes data.
Dag 3 (28/01/23)
Later krijg ik een cactusbaard
met hele lange naalden
Niet om iemand pijn te doen
maar omdat m’n haar steeds faalde
te groeien waar ik het graag wou
en ik daarover baalde
kwam op een dag de goede fee
en bracht me stekelgenen
Ze plantte ze in mijn gezicht
en is daarna verdwenen
Sindsdien wacht ik met ongeduld
tot de pinnen uit mijn wangen
ver genoeg gevorderd zijn
om er bloempjes aan te hangen.
Dag 4 (29/01/23)
Een knuffel van een boek
Een blad langs links, een blad langs rechts
Ze vouwen om je heen
Een veilige cocon
Als nachtmerries tóch komen
Je wakker schrikt ver weg van rust
Verbeeld je je de vrede
Van weides in de zon
De stad der fantasieën
Verwarmt je hart met woordenthee
Je angst zakt weg in zacht
Een nieuwe droom begon
Dag 5 (30/01/23)
De grote oranje octopus
heeft hele lange armen.
Ze kronkelen steeds zo en zus
want hij wil de eindjes warmen
aan iemand met een zacht, droog vel
hij legt een koude zuignap
tegen de mensen aan, maar, wel,
zij delen niet zijn blijdschap.
Ze zetten zeven stappen terug
zo kan hij hen niet raken
en leert de octopus al vlug
dat zij de kou niet kunnen smaken
Dus wendt hij zich – na lang gedub
tot andere kameraden:
een beetje kou op dik geschub
kan vuurdraken niet schaden.
Dag 6 (31/01/23)
De zee klotst langs de kleurenboot
Het veel te blauwe water
Het grijs op weg naar later
De masten blozen rood
Een duikboot cirkelt door de lucht
Om onze tocht te stoppen
Het grijs kan hen niet foppen
Ons bootje zucht, maar vlucht –
Ooit zal de paarse wereld fier
Vol groene stippen staan
Het grijs vrolijk saffraan
Geen reis naar waar jij mag bestaan
De horizon een regenboog, te zien van elke pier
Geen land vol verf, maar overal, en zelfs gewoonweg hier.
Dag 7 (01/02/23)
Aftiteling
Wanneer een aarzeling weerklinkt
knikt het marktplein minzaam toe
Vrolijk om de mensen heen
weeft de klarinettist zijn avontuur
De toonladders, de dansers, de vlammen van het vuur
Alles hier beweegt op zijn ritme alleen
De lente komt, niemand wordt moe
Het lied een diep instinct
Diepzwart zakken de credits
Zijn feest kent nooit een eind.
Welk gedicht spreekt jou het meeste aan? Ik kom het heel graag te weten in de comments.
Liefs,
Minerva
P.S. Uiteraard is er ook een nieuwe post op Paranatellonta vandaag. Happy February!
Minerva Cerridwen 